Monthly Archives: January 2015

Mainstream media en onze ‘goedaardige, democratische’ leiders

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Mensenrechtenschendingen zijn dat enkel wanneer ‘zij’ die begaan. Terrorisme wordt enkel herkend wanneer ‘de andere’ het pleegt. En de Westerse slaapwandelaars blijven geloven in de intrinsieke goedheid van hun eigen overheden.

Op 29 december stelde Paul Brill, buitenlandcolumnist van de Nederlandse Volkskrant, in De Morgen dat 2014 het jaar “van de sterke man” was.

Het is een vaste waarde in de mainstream media dat ‘onze’ leiders vriendelijker bejegend worden dan ‘die andere’, van het slag Poetin, Kim, Xi, maar ook Morales, Chavez of Castro. Journalisten, die zelf verstrengeld zijn in de machtsconcentraties à la Wetstraat (waar een voornamencultuur heerst), verworden meer en meer tot onofficiële woordvoerders van hun zittende regeringen of bevriende nationale leiders.

Paul Brill doet er een schepje bovenop.

“Nu hij [Poetin] de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un heeft uitgenodigd om volgend jaar de viering van de overwinning op nazi-Duitsland te komen bijwonen, is er geen twijfel mogelijk: hij deugt echt niet.”

De heer Brill heeft de balans opgemaakt. Poetin deugt niet omdat hij Kim Jong-un uitnodigt voor een herdenkingsplechtigheid. Het gaat hier immers om een door het Westen officieel als vijand bestempeld staatshoofd. Poetin begaat hiermee de ultieme blunder: vriendelijke betrekkingen onderhouden met een dictator.

Geschiedenis

Als we de recente en minder recente geschiedenis erop na slaan, komen we tot de vaststelling dat Poetin niet de enige is die er minder ‘aanvaardbare’ vrienden op nahoudt.

In 2014 vloog Barack Obama naar Saoedi-Arabië om de wankele relaties met het oliekoninkrijk nieuw leven in te blazen. Deze Midden-Oosterse staat is één van de meest fundamentalistische landen ter wereld en volgens Human Rights Watch werden er in augustus 2014 nog negentien mensen onthoofd. Standaard praktijk in dat land.

Barack Obama en koning Abdullah van Saoedi-Arabië, de bakermat van de fundamentalistische Islam, waar in augustus 2014 nog 19 mensen werden onthoofd (foto foreignpolicynews.org)

Barack Obama en koning Abdullah van Saoedi-Arabië, de bakermat van de fundamentalistische Islam, waar in augustus 2014 nog 19 mensen werden onthoofd

In 2009 zei toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton dat ze de familie Moebarak ziet als “echte vrienden van mijn familie.” Hosni Moebarak is de man die Egypte dertig jaar lang met ijzeren hand, en met miljarden dollars militaire en economische steun van de Verenigde Staten, bestuurde, tot hij in 2011 ten val kwam tijdens de volksopstand in dat land.

De nieuwe VS-minister van Buitenlandse Zaken John Kerry was één van de eerste Westerse hoogwaardigheidsbekleders die een bezoek bracht aan generaal Al-Sisi. Hij sprak er zijn steun uit voor de man die na een militaire staatsgreep aan de macht kwam in het meest bevolkte Arabische land en zei dat de militaire steun (honderden miljoenen dollars per jaar) zou doorgaan. Kerry ging in 2014 ook langs bij koning Abdullah van Saoedi-Arabië, de bakermat van de fundamentalistische islam en het jihadisme.

Ook West-Europese leiders spelen het spel gretig mee.

In 2007 ging de Libische leider Muammar Kaddafi op bezoek bij de Franse president Nicholas Sarkozy. Dit is dezelfde Kaddafi die decennialang in het Westen gedemoniseerd werd en uiteindelijk in 2011 na een NAVO-missie in Libië gelyncht en vermoord werd. Kaddafi zou ook 50 miljoen euro gestort hebben om de Sarkozy-presidentscampagne te helpen financieren.

Na zijn ambtstermijn als Britse eerste minister bracht Tony Blair meermaals een bezoek aan kolonel Kaddafi van Libië. Het doel was telkens het verdedigen van Britse economische belangen in de regio.

Tony Blair en Kolonel Kaddafi in 2007 (foto telegraph.co.uk)

Tony Blair en Kolonel Kaddafi in 2007 (photo telegraph.co.uk)

In een iets verder verleden (1984), in de hoogdagen van het Apartheidsregime, ontving de Britse eerste minister Margaret Thatcher de Zuid-Afrikaanse president PW Botha. Thatcher had over Nelson Mandela’s ANC-beweging het volgende te zeggen: “The ANC is a typical terrorist organisation … Anyone who thinks it is going to run the government in South Africa is living in cloud-cuckoo land.” Ook toenmalig Amerikaans president Ronald Reagan noemde het ANC “one of the more notorious terrorist organisations.”

Drie Amerikaanse presidenten (Nixon, Bush en Clinton) gingen op de koffie bij de Indonesische dictator Soeharto of ontvingen hem voor een bezoek in Washington. Soeharto kwam in 1965 aan de macht, waarbij ongeveer een miljoen Indonesiërs, vooral (vermeende) communisten, werden afgeslacht. In de jaren ‘70 viel het Indonesische leger, met directe of indirecte steun van de VS, Groot-Brittannië, Australië en andere Westerse landen, Oost-Timor binnen. De trieste balans: ruim 200.000 doden, de ergste massamoord in verhouding tot inwoneraantal van de tweede helft van de 20ste eeuw. Steun voor het moorddadige regime ging door tot 1998, om economische belangen niet te schaden.

De Amerikaanse Secretary of State onder Richard Nixon, Henry Kissinger, was een welgekomen gast bij generaal Augusto Pinochet, die in 1973 in Chili aan de macht kwam na een militaire staatsgreep (onder de Chilenen beter bekend als the first 9/11) waarbij de democratisch verkozen president Salvador Allende om het leven kwam. Tijdens de dictatuur, die zou duren tot 1990, werden duizenden Chilenen omgebracht.

Hypocrisie

Het is altijd ontstellend om te zien hoe dit soort acties van ‘onze’ leiders steevast vergeten wordt en die van andere wereldleiders aangegrepen worden om aan te tonen dat ze “niet deugen”. De lijst van oorlogsmisdadigers en schenders van mensenrechten waar Westerse leiders mee op de koffie gingen is lang, zeer lang. En het palmares van deze misdadigers is veel schokkender dan alles wat Kim Jong-un ooit zou kunnen aanrichten in zijn land, laat staan in het buitenland.

“Maar wat hen [Poetin, Erdogan, Xi, Kim, al-Sisi] verbindt, is de rotsvaste overtuiging dat ze gerechtigd, ja zelfs geroepen zijn tot maximale machtsuitoefening. In de jongste editie van Foreign Affairs wordt Xi door China-expert Elizabeth Economy gekenschetst als een ‘keizerlijke president’. Hij heeft meer macht naar zich toe getrokken dan zijn voorgangers. Hij heeft een ambitieuze agenda die sterk nationalistisch is gekleurd. In verschillende varianten geldt dit ook voor de andere vier. Stuk voor stuk hebben ze de wil getoond tot het nemen van draconische maatregelen om oppositionele krachten uit te schakelen of ten minste het zwijgen op te leggen. En ze staan wantrouwig tegenover westerse politieke waarden aangaande de rechtsstaat en burgerrechten, al volgen ze soms wel formele democratische procedures. Met name Poetin en Erdogan beschouwen het Westen als een ontaard en verweekt avondland, waaraan hun eigen naties zich vooral niet moeten spiegelen.”

Wat moeten we denken van Barack Obama die steeds vaker optreedt als politieagent, rechter, jury en beul met drones doorheen het Midden-Oosten, terwijl hij in eigen land klokkenluiders vervolgt en doorgaat met het afluisteren van miljoenen Amerikanen en niet-Amerikanen? De constante steun voor landen die de mensenrechten met de voeten treden blijft doorgaan en wordt zelden in de mainstream media aan de kaak gesteld. Journalisten maken tegenwoordig evenveel deel uit van het establishment en werken in tandem samen met hun ‘democratische’ leiders om ‘de andere’ aan te klagen en indien nodig te demoniseren.

Hetzelfde geldt voor Europese leiders, die blindelings de dictaten van het neoliberalisme volgen, terwijl een meerderheid van de bevolking hier niet achterstaat. Alle wereldleiders zijn uit op het vergroten van hun macht, zowel politiek als economisch. Enkel wanneer officiële vijanden dit doen (zelfs wanneer dit gebeurt binnen de onmiddellijke invloedssfeer van die landen), wordt het in de Westerse pers een probleem.

Westerse goedaardigheid

“Voor het Westen, waar velen nog niet zo lang geleden droomden van een wereld waarin de liberale democratie een onstuitbare opmars maakt, blijft dat een moeilijk te verteren ervaring.”

De heer Brill gaat, zoals de overgrote meerderheid van Westerse opiniemakers en mediapersoonlijkheden, uit van de intrinsieke goedaardigheid van de Westerse leiders, die graag spreken over vrijheid, democratie en mensenrechten in de wereld. Wanneer Westerse leiders grove mensenrechtenschendingen begaan (of deze mee mogelijk maken) – en de voorbeelden zijn ontelbaar – dan gaat het in het beste geval om vergissingen, jammerlijke foutjes op het pad naar democratie, vrijheid en wereldvrede. In het slechtste geval wordt er eenvoudigweg niet over gesproken of wordt het zelfs toegejuicht. Deze houding – het geloof dat regeringen goedaardig zijn en handelen volgens een goed werkend moreel kompas – grenst, gezien de geschiedenis, aan krankzinnigheid.

We moeten af van dit wij-zij denken, verdelingen tussen Oost-West, goed-slecht, moslim-christen, die overheersen in onze media. De wereld is eenvoudiger te vertellen maar onmogelijk écht te begrijpen in dit soort termen. Journalisten moeten er een kerntaak van maken om hun eigen leiders te challengen. Het is te gemakkelijk om de lijn van de officiële regeringswoordvoerders of het State Department te volgen in de media. Hiermee willen we uiteraard niet stellen dat journalisten geen mensenrechtenschendingen of andere wandaden buiten het Westen (of buiten de Westerse bondgenoten) aan de kaak mogen stellen, maar échte journalistiek begint in de eerste plaats bij het in vraag stellen van het eigen beleid en de misdaden die wereldwijd worden mogelijk gemaakt door de eigen leiders.

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

After Charlie, Can We Ask Why?

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Twelve people have been murdered in cold blood at the Charlie Hebdo weekly magazine’s office in Paris, France. I’ve been listening to the radio, watching the television news and reading everything that there is to read about these horrible atrocities in mainstream media.

Not once have I heard the question Why?

There have been people trying to explain the things that happened and they seem to have arrived to one conclusion. These people, probably Muslims, have executed an attack against freedom of speech. Charlie Hebdo is the magazine which has multiple times published the Muhammad cartoons. These people wanted to attack an institution, which, in their opinion, has mocked and ridiculed Islam over and over again.

But the question remains, Why? Let’s attempt to look for an explanation.

For many decades the perception has lived in the Muslim world that Western powers are at war with Islam all over the globe. The United States and its Western allies have hampered or blocked democratic, economic and political development in many parts of the world, serving their self-interest, without any regard for the interest of these local populations. We – and I mean Western powers and everyone who is willing to go along – have waged wars, time and time again, in countries around the planet. The pretext has always been to bring democracy to these countries, to fight for these peoples’ right to self-determination. The true goal, however, has always been protecting our own political and economic interests.

Already in the fifties, US president Eisenhower’s staff asked the question, Why do they hate us? They, meaning Muslims around the world. The results were crystal clear. They don’t like the Americans, and their allies, because they block economic development in the region. The US supports dictatorships all over the world, when this is in their economic interests. Oil and weapons manufacturers have fared quite well because of these policies.

Imagine for a second the millions of people who have died or have been tortured at the hands of Western powers or their allies in the Middle East. Whether it’s the Iranians under the dictatorship of the Shah; the Iranians and Iraqis during the Iran-Iraq war; the Kurds of Halabja under Western-backed Saddam; Iraqis with horrible deformities because of the depleted uranium the US Army used in the Gulf War; the hundreds of thousands of dead Iraqi children caused by Western UN sanctions; thousands dead in Sudan after the Americans bombed a pharmaceutical factory in 1998; the men, women and children in Afghanistan since 2001 or the one million Iraqi’s that have been killed since the 2003 invasion of that country. The 2003 invasion of Iraq, the worst crime of the 21st century, wasn’t even mentioned in mainstream media reporting.

Since nobody was doing so, the famous journalist Robert Fisk asked the question Why? immediately after the terrorist attacks of September 11, 2001. He was vilified by mainstream media and so-called intellectuals for ‘siding with the enemy’. It wasn’t because those Muslims hated American freedoms. It wasn’t because they hate Western capitalism. The reasons were the same as they were back in the 1950s, they rightfully felt that Western powers blocked economic and political development, and the last few decades they often killed many thousands of innocent people in doing so.

And yet we continue down this path of perpetual violence, war, torture and destruction. We send more fighter-bombers to the region to fight Bashar al-Assad in Syria. Or to fight ISIS. Or to fight the Taliban. And tomorrow we will send even more bombs and drones and warships and tanks and boots on the ground to fight the next bogeyman, with France more often than not as a loyal ally in fighting these wars. We – NATO and its allies – do all this in the name of ‘democracy’. But you cannot build a democracy with bombs and fighter jets. We build democracy by supporting and enforcing the most basic human rights for everyone everywhere.

The only way to stop this cycle of violence is to stop committing it. Imagine all those countries bombed to smithereens, all those valuable communities utterly destroyed, or all those innocent men, women and children who get their heads blown off by Western cruise missiles. This is a daily reality for many people, people just minding their own business in some other part of the world.

Take a look at history. Should we really be surprised by the fact that some extremists decide to stand on the other side of the barrel of a gun and attack these Western powers, including France, which have waged a perpetual war in many Muslim countries all over the globe? Western actions were bound to cause a reaction from desperate Muslims who have lost everything they have and now feel they have nothing left to lose. Violence creates violence and our never-ending wars generate a never-ending stream of terrorists.

We can condemn these acts as much as we want. And we should. But as rational human beings we should first of all be allowed to ask the most important question of all, Why? And we should ask ourselves the question if more violence is the right response to this atrocity. In my opinion, it is not.

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Na Charlie… Mogen we vragen waarom?

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Twaalf mensen zijn koelbloedig vermoord in het kantoor van het satirische magazine Charlie Hebdo in Parijs, Frankrijk. Ik heb naar de radio zitten luisteren, de hele dag, naar het televisiejournaal gekeken en de mainstream pers gelezen.

Niet één keer stelde men de vraag Waarom?

Meerdere mensen hebben een poging gedaan de gebeurtenissen te verklaren en ze lijken allemaal min of meer tot een consensus te komen. De daders, waarschijnlijk moslims, hebben een aanval uitgevoerd op de vrijheid van meningsuiting. Charlie Hebdo is het magazine dat meermaals de Mohammed-cartoons heeft gepubliceerd. De daders kozen ervoor een symbolisch doelwit aan te vallen, dat meermaals heeft gespot met de Islam.

Maar de vraag blijft. Waarom? Laten we dit proberen te verklaren.

Gedurende vele decennia leeft de perceptie in de moslimwereld dat Westerse machten een wereldwijde oorlog tegen de Islam voeren. De Verenigde Staten en diens Westerse bondgenoten hebben jarenlang overal ter wereld democratische, economische en politieke vooruitgang geblokkeerd of gedwarsboomd, met enkel oog voor hun eigen belangen. Hierbij werd niet gekeken naar de belangen van de lokale bevolking. Wij – en daarmee bedoel ik Westerse landen en iedereen die zijn medewerking wilt verlenen – hebben oorlogen gevoerd, elke keer opnieuw, in landen aan de andere kant van de planeet. Het voorwendsel was steeds de strijd voor democratie in deze landen, vechten voor ieders recht op zelfbestuur en ontwikkeling. Het echte doel was echter steeds het beschermen van onze eigen politieke en economische belangen.

Reeds in de jaren vijftig van vorige eeuw stelde de Amerikaanse president Eisenhower zijn staf de vraag ‘Why do they hate us?’. Hiermee doelde hij vooral op de moslims in het Midden-Oosten. De resultaten waren glashelder. De moslims hadden het blijkbaar niet op de Amerikanen en diens bondgenoten omdat ze economische ontwikkeling in de regio blokkeren. The VS steunen dictators overal ter wereld, wanneer dit in hun eigen economisch belang is. Oliebedrijven en wapenproducenten zijn dankzij dit soort beleid steenrijk geworden.

Laat ons heel even stilstaan bij de miljoenen die omgebracht of gefolterd werden door toedoen van het Westen en Westerse bondgenoten in het Midden-Oosten. De Iraniërs onder de dictatuur van de Sjah; de Iraniërs tijdens de oorlog tussen Iran en Irak; the Koerden van Halabja onder Saddam die gesteund werd door het Westen; de Irakezen geboren met vreselijke afwijkingen omwille van het verarmd uranium dat Amerikaanse troepen gebruikten tijdens de Golfoorlog; de honderdduizenden dode Iraakse kinderen als gevolg van de VN-sancties tijdens de jaren ’90; de duizenden doden als gevolg van het bombarderen van een medicijnenfabriek in Soedan in 1998; de burgerslachtoffers in Afghanistan sinds 2001 of de miljoen dode Irakezen sinds de VS-invasie van dat land in 2003. Over de VS-invasie van 2003 in Irak, de ergste misdaad van de 21ste eeuw, wordt met geen woord gerept.

Niemand stelde de vraag Waarom? meteen na 11 september 2001. De bekende journalist Robert Fisk besloot die vraag wél te stellen. Hij werd in de mainstream media en door zogezegde intellectuelen gedemoniseerd omdat hij “heulde met de vijand”. De reden toen was niet dat de aanvallers Amerikaanse ‘vrijheden’ haatten. Ze haatten het Westerse kapitalisme niet. De redenen waren dezelfde als vijftig jaar eerder. Moslims wereldwijd hebben, terecht, het gevoel dat Westerse machthebbers economische en politieke vooruitgang in hun landen blokkeren, en de laatste decennia hebben ze daarbij vele duizenden onschuldige burgers gedood.

En toch gaan wij door op het pad van oneindige oorlog, geweld, foltering, vernietiging. We sturen extra gevechtsvliegtuigen om de regio te bevrijden van tirannen zoals Bashar al-Assad. Of om te vechten tegen ISIS. Of de Taliban. En morgen sturen we nog meer bommen en drones en oorlogsschepen en tanks en gevechtstroepen om de volgende boeman te bekampen, met Frankrijk vaker wel dan niet als trouwe bondgenoot in deze oorlogen. Wij – de NAVO en haar bondgenoten – doen dit alles in de naam van ‘democratie’. Maar met bommen en gevechtsvliegtuigen bouw je geen democratie. Dit doe je wel door de elementaire mensenrechten wereldwijd en voor iedereen te steunen en af te dwingen.

De enige manier om deze spiraal van geweld te doorbreken is te stoppen er zelf aan deel te nemen. Ondertussen zijn er zo veel landen helemaal kapotgebombardeerd, al die waardevolle gemeenschappen verwoest, ontelbare onschuldige mannen, vrouwen, zonen en dochters aan flarden geschoten met Westerse kruisraketten. Dit is een dagelijkse realiteit voor heel veel mensen heel ver hier vandaan.

Bekijk de geschiedenis. Moet het echt verbazen dat ergens ter wereld extremisten opstaan omdat zij aan de andere kant van de geweerloop willen staan en het Westen aanvallen? Deze Westerse landen, Frankrijk inbegrepen, voeren een eindeloze oorlog in tal van moslimlanden. Vroeg of laat leiden deze Westerse acties tot een tegenreactie van wanhopige moslims die alles kwijt zijn en nu het gevoel hebben dat ze helemaal niets meer te verliezen hebben. Geweld creëert alleen maar geweld en onze eindeloze oorlogen genereren een constante stroom van nieuwe terroristen.

We moeten deze vreselijke moordpartijen streng veroordelen, daar mag geen twijfel over bestaan. Maar als rationele wezens zouden we in de eerste plaats de belangrijkste vraag van allemaal moeten stellen: Waarom? En dan kunnen we ons afvragen of nog meer geweld het juiste antwoord is op dit soort afgrijselijke misdaden. In mijn ogen is het dat niet.

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather