Kamala Harris: wat moet je weten?

Kamala Harris is geen gesloten boek, haar track record is ruim bekend

Vicepresidentskandidate Kamala Harris is geen gesloten boek. Haar ‘track record’ is ruim bekend. Een overzicht.

De kogel is door de kerk. Joe Biden, de genomineerde van de Democratische Partij voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen, kiest senator Kamala Harris uit California als zijn ‘running mate’, zijn kandidaat voor het vicepresidentschap.

Harris werd in 2016 verkozen als senator voor California, de grootste staat van het land. Daarvoor werkte ze als openbaar aanklager en als procureur-generaal. Ze is dus geen gesloten boek. Haar beleidsdaden zijn grondig gedocumenteerd. Hieronder een overzichtje.

Kamala Harris weigerde als procureur-generaal Steve Mnuchin te vervolgen. Mnuchin was CEO van OneWest Bank en zijn bank zette duizenden gezinnen illegaal uit huis tijdens de woningcrisis vanaf 2007. Haar administratie had vervolging aanbevolen. Harris weigerde. Mnuchin werd later (en is nog steeds) minister van Financiën in de regering-Trump.

Kamala Harris kreeg vervolgens een campagnebijdrage van 2.000 dollar van diezelfde Steve Mnuchin voor haar senaatsrace in 2016.

Kamala Harris besliste als openbaar aanklager in San Francisco de ouders van spijbelende kinderen te bestraffen, alsof deze vaak kwetsbare families niet voldoende andere zorgen aan hun hoofd hadden en alsof dit een structurele oplossing zou bieden.

Kamala Harris liet meer dan duizend mensen opsluiten omwille van marihuanavergrijpen. Velen daarvan waren bruine en zwarte mensen. Jaren later, op de Breakfast Club radioshow, lachte ze vrolijk over haar eigen drugsgebruik. Rookte je marihuana? “Ja, en ik inhaleerde”, was haar antwoord.

Kamala Harris is niet per se een electorale troef omdat alles ernaar uit zag dat ze de presidentiële voorverkiezingen in haar thuisstaat (California) ging verliezen. Als je als kandidaat je eigen staat niet kan winnen, dan heb je een groot probleem. Uiteindelijk stapte Harris uit de race nog vóór de eerste voorverkiezing in Iowa plaatsvond.

Kamala Harris dreef de spot met demonstranten die de straat op gaan voor ‘Meer scholen en minder gevangenissen’. Ze stelt zich graag op als ‘progressief’, maar dit soort uitspraken staat daar haaks op.

Kamala Harris kreeg het bijzonder hard te verduren tijdens een inhoudelijk zeer sterke aanval van Tulsi Gabbard tijdens het tweede Democratisch voorverkiezingsdebat. De kritiek was gegrond en ging over haar verleden als procureur-generaal. Inhoudelijk had Harris achteraf geen antwoord klaar. Ze besliste dan maar om Tulsi Gabbard te besmeuren als “apologeet voor Bashar Assad”.

Kamala Harris was in de senaat cosponsor met Bernie Sanders voor een wet voor ‘Medicare for All’, de uitbreiding van de gratis ziekteverzekering voor 65-plussers naar alle Amerikanen, één van de belangrijkste eisen van progressieve Amerikanen en een eis die brede steun geniet bij de Amerikaanse bevolking. Tijdens de voorverkiezingscampagne veranderde ze van mening en voelde ze zich plots “oncomfortabel” bij het plan van collega Sanders.

Kamala Harris noemde zichzelf trots de “top cop (topflik) van de grootste staat van het land”, gevolgd door een akelige lach. Dit is allicht niet de beste keuze op een moment waarop letterlijk miljoenen Amerikanen de straten op gaan om te protesteren tegen politiegeweld.

Kamala Harris, bij monde van advocaten in haar administratie, vond dat “sommige niet gewelddadige gevangenen opgesloten moeten blijven omdat anders het gevangenissysteem een bron van goedkope werkkrachten zou verliezen.”

Kamala Harris, als openbaar aanklager in San Francisco, weigerde nieuw bewijs toe te laten dat een ter dood veroordeelde had kunnen vrijpleiten.

Kamala Harris gaf tot drie keer toe te kennen dat ze één van de debatvragen niet goed had gehoord. Tijdens het debat gaf ze het ‘juiste’ antwoord, om goed te scoren bij progressieve Democraten. Achteraf, in de televisiestudio’s, beweerde ze het tegenovergestelde, bijvoorbeeld over afschaffing van private zorgverzekering. Deze claims waren bijzonder ongeloofwaardig, aangezien Harris de enige persoon op de planeet bleek die de vraag niet juist had begrepen.

Kamala Harris maakte er tijdens één van de voorverkiezingsdebatten, en nog enige tijd daarna, een strijdpunt van om Donald Trump te bannen van Twitter. Tijdens één van die momenten probeerde ze presidentskandidate Elizabeth Warren (MA) te overtuigen om haar in die strijd bij te staan. Het was een gênante vertoning.

Kamala Harris ziet Israël als een “cruciale vriend en bondgenoot” en zegt dat beide landen veel “waarden delen.” Ze bakt ook zoete broodjes met AIPAC, de machtige Israëlische lobbygroep in Washington DC.

Kamala Harris slaagde erin om in de lanceringsvideo van haar presidentscampagne exact nul concrete beleidsvoorstellen te formuleren. Ze kwam niet verder dan een opsomming van enkele holle woorden: “waarheid, fatsoen, democratie, gelijkheid, vrijheid.”

Kamala Harris stemde in de senaat tegen een bescheiden verlaging van de militaire uitgaven. Een amendement van Bernie Sanders voorzag 10 procent van dit budget te investeren in jobs, huisvesting, onderwijs en gezondheidszorg, met name in buurten waar een kwart van de inwoners in armoede leeft. Dit geeft een indicatie waar Harris’ prioriteiten liggen.

Deze lijst is niet volledig en kan nog aangevuld worden. Het is belangrijk om de concrete beleidsdaden van mensen in een machtspositie onder de aandacht te brengen en niet te kijken naar louter identiteit en woorden.

Geef als eerste een reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*