Kamala Harris is riskante keuze voor Joe Biden

De conventionele wijsheid voor Democraten is als volgt: schuif op naar het centrum en overtuig gematigde Republikein om Democratisch te stemmen. We weten hoe dat afliep in 2016.

Opschuiven naar het centrum om zogenaamd gematigde Republikeinen aan te spreken. Dit was de strategie in 2015-2016 voor Hillary Clinton. Daarom koos ze Tim Kaine als haar running mate, één van de saaiste leden van de senaat, van een meer rurale staat (Virginia), en bekend als iemand die nooit het status quo in vraag zou stellen.

Chuck Schumer was in 2015 leider van de Democratische Partij in de senaat en legde het als volgt uit.

“Voor elke Democratische arbeider die we verliezen in het westen van Pennsylvania, winnen we twee à drie gematigde Republikeinen in de buitenwijken van Philadelphia. Je kan hetzelfde doen in Ohio, Illinois, Wisconsin. De kiezers die het meest zoekende zijn naar op wie ze zouden stemmen, zijn niet de Democratische arbeiders [blue-collar Democrats], maar wel hoger opgeleide Republikeinen die allicht op een Republikein stemmen, of onafhankelijk zijn, en in de buitenwijken wonen.”

We weten allemaal hoe dat verhaal afliep.

Nu lijkt deze strategie weer gehanteerd te worden. De keuze voor Kamala Harris als vicepresidentskandidaat moet een zogezegd “veilige keuze” zijn. Harris is niet conservatiever dan Biden, want dat is haast onmogelijk. Het is wel een lieveling van het Democratisch establishment. Ze zal nooit het huidige status quo in vraag stellen. De private zorgverzekeraars hebben van haar niets te vrezen. Het Militair-Industrieel Complex zal met Harris aan het roer nog altijd gesmeerd voort marcheren. Wall Street is euforisch met een VP Kamala, al zullen de bankiers dat nu ook weer niet té luid uitroepen.

Thomas De Graeve (VRT) herhaalt de conventionele wijsheid van de ‘centrumkiezer’

Thomas De Graeve van de VRT herhaalt de conventionele wijsheid van de strijd voor centrumkiezers. “Wie heeft Biden nodig? Die mensen die vroeger Democratisch stemden en dan overgegaan zijn naar de Republikeinse Partij, de mensen uit de midwest, de meer gematigde conservatieven en misschien Republikeinen die hun neus optrekken voor Trump, maar nooit zouden stemmen voor iemand als Elizabeth Warren. Zij kunnen misschien wel overgehaald worden door een figuur als Kamala Harris.”

Biden staat er nog steeds uitstekend voor in de peilingen, maar de weg naar november is nog lang. Biden liep in nationale polls ver uit op Donald Trump, tot wel meer dan tien procent, maar die trend lijkt de laatste weken lichtjes af te buigen. Bovendien, Clinton stond op hetzelfde moment in de aanloop naar 2016 ook een straatlengte voor op Trump.

Thuisblijvers

In 2016 stemde 27,3% van de kiezers voor Trump. 28,5% stemde voor Clinton. En 41,3% bleef gewoon thuis. Vier op tien Amerikanen zijn – terecht – zo gedesillusioneerd met de nationale politiek dat ze gewoon niet komen opdagen. Zij weten dat het voor hen toch geen noemenswaardig verschil maakt of er nu een Democraat of een Republikein in het Witte Huis zit.

Proberen Republikeinen te overtuigen om Democraat te stemmen kan een succesvolle strategie blijken in november. Zinvoller zou echter zijn de 100 miljoen thuisblijvers te motiveren om naar het stemhokje te trekken. Het probleem hiermee is dat dat met de huidige partijprogramma’s niet zal lukken. Daarvoor zijn andere beleidsvoorstellen nodig, die voor niet-stemmers zicht op verbetering kunnen betekenen in de dagelijkse strijd om te overleven in dit systeem van roofkapitalisme.

Geef als eerste een reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*