Vrijheid van eenheidsworst

Vrijheid van meningsuiting is er niet voor meningen die we tof of aanvaardbaar vinden. Integendeel.

Het debat over vrijheid van meningsuiting woedt vandaag hevig, vooral naar aanleiding van een open brief in Harper’s Magazine waarin publieke figuren oproepen om een einde te maken aan de zogenaamde ‘cancel culture’. Dit houdt in dat mensen met een voor de goegemeente onaanvaardbare mening worden ‘gecanceld’, hun broodwinning worden afgepakt, hun recht op het uiten van hun mening wordt ingeperkt. Het is weinig verwonderlijk dat ‘cancel culture’ het publieke debat versmacht.

Vrijheid van meningsuiting is er niet voor meningen waarmee iedereen het eens is, maar net voor meningen die sommigen beschouwen als ‘op het randje’ of zelf helemaal onaanvaardbaar. Als iedereen het altijd eens was over welke meningen aanvaardbaar zijn en welke niet, dan hadden we geen vrijheid van meningsuiting nodig.

Noam Chomsky, één van de ondertekenaars van de Harper’s Letter, legde het als volgt uit:

“If you believe in freedom of speech, you believe in freedom of speech for views you don’t like. Goebbels was in favor of freedom of speech for views he liked. So was Stalin. If you’re in favor of freedom of speech, that means you’re in favour of freedom of speech precisely for views you despise. Otherwise you’re not in favor of freedom of speech.”

– Noam Chomsky

Dit wil natuurlijk niet zeggen dat je iemand mening verdedigt, maar wel  dat je diens recht verdedigt om het te uiten.

Als overtuigd links vind ik het belangrijk om ook de vrije meningsuiting van de rechterzijde te verdedigen. Ik weet dat wanneer bijvoorbeeld Twitter en Facebook pagina’s schrappen van mensen waarmee ik het vurig oneens ben, ze dat even goed morgen bij mij of mijn geloofsgenoten kunnen doen. Inbreuken op vrije meningsuiting worden doorgaans eerst gericht op mensen die de bevolking quasi unaniem wansmakelijk vindt, zoals de fameuze Alex Jones, die in een gecoördineerde actie werd geschrapt van Twitter, Facebook, Apple en Youtube, omdat er op die manier weinig publieke verontwaardiging volgt.

Korte tijd later werden TeleSUR English en Venezuela Analysis, twee zeer degelijke nieuwswebsites die een alternatieve kijk bieden op wat er gaande is in Venezuela, van Facebook geschrapt. Publiek protest maakte de beslissing ongedaan, althans voor die keer, maar anderen hebben minder geluk. Precedent is geschept.

Vrijheid van meningsuiting hoor je te verdedigen voor iedereen en vooral voor zij waarmee je het grondig oneens bent. Want voor je het weet ben jij aan de beurt.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*